شكست خورد و به سيستان و بعد از آن به خراسان گريخت . زمانى كه به خراسان رسيد ، به دست ابو مسلم خراسانى كشته شد . « 1 » حركت عبد الله بن معاويه تا حدود زيادى توانست به نشر افكار شيعى در ايران كمك كند . آمدن او به ايران نشان از وجود زمينه‌اى مناسب براى نشر افكار شيعى بوده است ، همچنين گفته شده كه موالى نيز از او حمايت كرده‌اند . « 2 » عباسيان و تشيع حكومت امويان در سال 132 هجرى سقوط كرد و به جاى آنان ، عباسيان بر مسند خلافت نشستند . از ابتداى خلافت ابو بكر ، بنى هاشم اعم از عباسيان و علويان يكپارچه عمل مىكردند ، اگرچه كسى از عباسيان در واقعه كربلا حضور نيافت . در جريان منازعه زبيريان با بنى هاشم ، اين يكپارچگى را در مواضع هاشميان مشاهده مىكنيم . گويا فعاليت مستقل عباسيان از اوايل قرن دوم آغاز شده است ، با اين حال سالها در كنار علويان بودند و با استفاده از محبوبيت آنان فعاليت مىكردند . سلاح اساسى هاشميان در برخورد با امويان ، مظلوميت علويان بود . اين مظلوميت با واقعهء كربلا آغاز شد و با شهادت زيد بن على عليه السّلام و فرزندش يحيى ادامه يافت . عباسيان با بهره‌گيرى از اين جو فعاليت رسمى خود را از سال 109 هجرى آغاز كردند . كار آنان بيان مظالم امويان در حق اهل بيت عليهم السّلام بود ، اما از همان آغاز هم از افراد شيعى پرهيز

--> ( 1 ) - انساب الاشراف ، پيشين ، ج 2 ، ص 266 . ( 2 ) - مقابل الطالبيين ، پيشين ، ص 169 - 168 .